Fanfare

Ik draaide me om, om te kijken waar ze bleef. Ik wiegde haar huilende baby terwijl zij haar kleuter liet plassen in het café. Ik zag dat ze inmiddels stond te praten met een oude man met een baard. Oh wacht, dat was…een ex van mij. Ik wou me snel omdraaien maar hij zag me al en zwaaide naar me, zoals je naar een ex zwaait als je elkaar 20 jaar niet hebt gezien.
Ik stond op en zoende hem gedag zoals mijn vriendin ook net had gedaan. Daarna kwam er een mooie sjagrijnige vrouw naar buiten die vroeg met wie hij daar allemaal stond te zoenen. Het was zijn vrouw.
Vriendin en ik vertrokken met de kleine kinderen en ik stootte haar ineens geschrokken aan.
“Oh nooo, weet je nog dat hij ons heeft zien spelen met onze band? Bij jouw ouders in de garage!” roep ik beschaamd. Onze band bestond alleen uit Vriendin en mezelf. Zij speelde de bas en ik speelde de drums. We hielden voornamelijk veel pauzes om sigaretjes te roken en ons haar goed te doen. We waren niet echt heel erg goeie muzikanten.
“Ach ja is hij daar ook geweest? Wat erg!” roept vriendin uit. Zij wist alleen nog het voorval van de fanfare.
Wij waren op een middag net toe aan een welverdiende rookpauze, toen haar zus en moeder de garage in renden! “Woooow waren jullie dat?! Die muziek!!! Wat onwijs goed klonk dat!” Onze sigaretten vielen nog net niet uit onze mond? Huh wij? We hadden eigenlijk alleen nog maar alles klaargezet, we hadden nog niet gespeeld. Buiten klonk muziek. We liepen de garage uit met zijn vieren. Er liep een fanfare voorbij. De band hebben we niet lang daarna opgeheven.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s